นิทานอีสป

นิทานอีสป เรื่อง ไก่ชนกับหมาจิ้งจอก

July 17, 2012 nithan No comments

นิทานอีสป เรื่อง ไก่ชนกับหมาจิ้งจอก เมื่อหมาจิ้งจอกมาป้วนเปี้ยนอยู่แถวเล้าไก่ ไก่ทุกตัวต่างพากันหวาดผวา แต่เห็นว่ามีประตูรั้วกั้นอยู่หมาจิ้งจอกคงเข้ามาทำอันตราย อะไรไม่ได้จึงต่างค่อยเบาใจไก่ชนตัวหนึ่งบินขึ้นไปเกาะบนรั้ว ครั้นเห็นสุนัขจิ้งจอกทำท่ากระโจนใส่มันก็บินถลาลงมาด้วยความ ตกใจ พวกไก่ในเล้าต่างพากันหัวเราะเยาะ “หมาจิ้งจอกยังอยู่นอกรั้วเท่านั้น ทำไมเจ้าจึงขี้ขลาดตาขาวนักล่ะ ระวังจะหัวใจวาย ตาย” ไก่ตัวหนึ่งกล่าวเย้ยหยัน“เจ้าจะพูดอย่างไรก็ตามใจเถอะ” ไก่ชนกล่าวตอบ “แต่ข้าน่ะเคยหนีรอดคมเขี้ยวของมันมาได้อย่าง หวุดหวิด รู้พิษสงครามร้ายกาจของพวกหมาจิ้งจอกได้ดี หากพวกเจ้าเคยผ่านสถานการณ์เช่นข้าในครั้นนั้น เมื่อได้เผชิญหน้ากับมัน ในเวลานี้ คงมีสภาพไม่ผิดอะไรกับข้านักหรอก” นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า การยอมรับว่าเป็นคนขลาด แต่คอยระมัดระวัง ดีกว่าแสร้ง เป็นคนกล้าหาญแต่ประมาท คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “การยอมรับว่าเป็นคนขลาด แต่คอยระมัดระวัง ดีกว่าแสร้งเป็นคนกล้าหาญแต่ประมาท” Read more →

นิทานอีสป เรื่อง เด็กกับหมาป่า

July 17, 2012 nithan No comments

นิทานอีสป เรื่อง เด็กกับหมาป่า เด็กคนหนึ่งปืนขึ้นไปเล่นอยู่บนหลังคาบ้าน เห็นหมาป่าเดินอยู่ข้างล่างจึงกล่าววาจาล้อเลียนต่างๆนานา “เจ้าหมาป่าขี้ขลาด ถ้าไม่รีบไปให้พ้นหน้า ข้าจะสังหารเจ้าด้วยมือของข้าเดี๋ยวนี้” “เจ้าเด็กน้อยผู้กล้าหาญ” หมาป่ากล่าวด้วยเสียง เยาะ “เจ้าอาจจะเก่งกาจน้อยกว่านี้มากนัก หากไม่ได้ขึ้นไปอยู่บนหลังคาสูงอย่างนั้น” คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “ในสถานการณ์ที่ปลอดภัยใครๆก็สามารถแสดงตัวเป็นเก่งและกล้าหาญได้”   Read more →

นิทานอีสป เรื่อง หมีกับผึ้ง

July 17, 2012 nithan No comments

นิทานอีสป เรื่อง หมีกับผึ้ง     หมีตัวหนึ่งซึ่งกำลังหิวโซเดินเข้าไปในสวนและได้พบกับรังผึ้งมันจึงจับมาฉีกกินอย่างเอร็ดอร่อย โดยเฉพาะน้ำผึ้งเป็นสิ่งที่หมีโปรด ปรานที่สุด พวกผึ้งพยายามช่วยกันต่อสู้โดยใช้เหล็กในเป็นอาวุธ แต่ไม่สามารถเจาะทะลุขนอันหนาและปกปุยของหมีได้ แต่ใน เวลาไม่นานก็คิดหาหนทางใหม่ด้วยการพร้อมใจกันบินเข้าไปต่อยตรงบริเวณหน้าและตาของหมี เมื่อหมีได้รับความเจ็บปวดไม่ สามารถทนอยู่ได้จึงวิ่งหนีเข้าป่าไป คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “ผู้ทำร้ายผู้อื่นย่อมได้รับการลงโทษและความสามัคคีย่อมนำมาซึ่งความสำเร็จ”     Read more →

นิทานอีสป เรื่อง มัดแขนงไม้

July 17, 2012 nithan No comments

นิทานอีสป เรื่อง มัดแขนงไม้ ชาวนาคนหนึ่งเห็นลูกๆทะเลาะวิวาทกันเป็นประจำ อบรมสั่งสอนเท่าใดก็ไม่ยอมเชื่อฟัง ยังคงทะเลาะเบาะแว้งกันเหมือนเดิม จึงคิด หาอุบายสอนตัวอย่างของการขาดความสามัคคีให้ลูกๆเข้าใจ วันหนึ่งจึงสั่งให้ลูกทุกคนไปหาแขนงไม้มาคนละอัน ชาวนามัดแขนง ไม้รวมเข้าด้วยกัน จากนั้นจึงส่งให้ลูกๆทุกคนลองหักดู เมื่อไม่มีใครสามารถหักได้จึงแก้มัดออก ส่งแขนงไม้ให้ลูกทุกคนช่วยกันหัก ก็สามารถหักได้อย่างง่ายดาย “เจ้าเห็นแล้วใช่ไหม” ชาวนากล่าวกับลูกๆทุกคน “ตราบใดที่พวกเจ้าสามัคคีกลมเกลียวกันเหมือน แขนงไม้ในมัดจะไม่มีผู้ใดมาทำอันตรายได้ แต่เมื่อใดที่พวกเจ้าแตกแยกกัน เหมือนแขนงไม้แต่ละอันย่อมถูกศัตรูทำลายได้โดย ง่าย” นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า สามัคคีคือพลัง ความกลมเกลียวย่อมนำมาซึ่งความมั่นคง คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “สามัคคีคือพลัง ความกลมเกลียวย่อมนำมาซึ่งความมั่นคง”   Read more →

นิทานอีสป เรื่อง ความโลภและความริษยา

July 17, 2012 nithan 1 comment

นิทานอีสป เรื่อง ความโลภและความริษยา ชายสองคนซึ่งเป็นเพื่อนบ้านกัน วันหนึ่งได้ชวนกันไปเฝ้าเทพจูปีเตอร์หรือซีอุสผู้เป็นราชาแห่งเทพเจ้าทั้งปวง เทพจูปีเตอร์รู้ว่าชาย คนแรกนั้นเป็นคนที่มีแต่ความโลภ ส่วนชายอีกคนหนึ่งในใจของเขามีแต่ความริษยา เพื่อเป็นการสั่งสอนและลงโทษ เทพจูปีเตอร์ จึงอนุญาตให้ทั้งชายสองนึกขอพรในใจได้ตามปรารถนา แต่มีข้อแม้ว่าท่านจะบันดาลให้อีกคนหนึ่งได้รับพรเป็นสองเท่าของผู้ที่ขอ “ข้าต้องการเพชรนิลจินดาและทองคำเต็มห้อง” ชายผู้มีความโลภนึกขอพรเป็นคนแรก แต่แล้วเขาก็ต้องเสียใจเพราะเพิ่งนึกได้ว่า เพื่อนของตนจะต้องได้เพชรนิลจินดาถึงสองห้อง แม้จะสมปรารถนาชายผู้มีความโลภก็หาความสุขใจมิได้แม้แต่น้อย ส่วนชายอีก คนหนึ่ง ไม่รู้ว่าบัดนี้ตนเองกลายเป็นมหาเศรษฐีไปโดยบังเอิญเพราะความโลภของเพื่อนบ้านเขาคิดแต่ว่าไม่อยากให้เพื่อนของตน เสวยสุขกับพรที่ได้รับจากเทพเจ้า จึงขอพรให้ตัวเองตาบอดข้างหนึ่ง เพื่อให้ชายผู้มีความโลภตาบอดสองข้าง คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “ความโลภและความริษยา เป็นหนทางไปสู่ความวิบัติ” Read more →

นิทานอีสป เรื่อง กระต่ายกับหนู

July 17, 2012 nithan 1 comment

นิทานอีสป เรื่อง กระต่ายกับหนู กระต่ายหิวโซตัวหนึ่งเที่ยวเดินหาอาหารด้วยความกะปลกกะเปลี้ยเพราะไม่ได้กินอะไรมาหลายวัน เนื่องจากในฤดูแล้งหญ้าและ อาหารในป่าหาได้ยาก ครั้นมาถึงยุ้งของชาวไร่และหาจนพบรูที่พวกหนูเจาะเอาไว้ เนื่องจากตัวมันผอมมากจึงสามารถมุดเข้าไปกิน ข้าวโพดในยุ้งได้นับแต่นั้นมาเจ้ากระต่ายก็สุขสำราญจนหาใดเปรียบมิได้ กิน นอน ร้องรำทำเพลงอย่างเพลิดเพลินอยู่แต่ในยุ้ง หลายวันผ่านไปร่างกายของมันก็เริ่มอ้วนขึ้นๆครั้นเมื่อได้ยินเสียงพวกชาวไร่พากันเข้ามาในยุ้งเพื่อนำข้าวโพดไปขาย เจ้ากระต่าย ตกใจพยายามวิ่งหาทางออก “ให้ตายซิ..” เจ้ากระต่ายตกใจวิ่งพล่าน “ช่องที่เราเข้ามาเคยอยู่แถวๆนี้นี่น่า แล้วนี่มันหายไปไหน มี แต่รูเล็กๆทั้งนั้นเลย”หนูตัวหนึ่งส่งเสียงหัวเราะด้วยความขบขันก่อนที่จะให้คำแนะนำ “เพื่อนเอ๋ย รูเล็กๆที่เห็นก็คือ ช่องทางเดียวกับ ที่เจ้าเข้ามานั่นแหละคงต้องรอให้ต้องเจ้าผอมและเล็กลงเท่าเดิมจึงจะออกไปได้ คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “ความโลภโมโทสันจนเกินเหตุ นำมาซึ่งอุปสรรคและความทุกข์ยาก”   Read more →

นิทานอีสป เรื่อง เด็กกับลูกเกาลัด

July 17, 2012 nithan No comments

นิทานอีสป เรื่อง เด็กกับลูกเกาลัด เด็กคนหนึ่งต้องการลูกเกาลัดที่อยู่ในโถจึงล้วงมือลงไปหมายหยิบขึ้นมามากๆให้เต็มกำ ด้วยเหตุนี้กำมือของเด็กจึงติดปากโถดึง ออกมาไม่ได้ จะปล่อยลูกเกาลัดทิ้งชักมือเปล่าออกมาก็เสียดาย พยายามกระชากมือที่กำลูกเกาลัดออกหลายครั้งแต่ไม่สำเร็จจึง นั่งร้องไห้ เพื่อนคนหนึ่งผ่านมาเห็นได้ให้คำแนะนำแก่เขาว่า “ทำไมเจ้าไม่หยิบลูกเกาลัดออกมาเพียงครึ่งกำ ก็จะสามารถดึงมือ ออกได้ หากอยากได้มากๆค่อยล้วงลงไปหยิบ ใหม่อีกสักกี่ครั้งก็ตามใจเจ้า” คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “ความโลภย่อมเป็นอุปสรรคขัดขวางความสำเร็จการค่อยๆสะสมทีละเล็กละน้อยไมช้าก็จะมีมากขึ้นไปเอง”   Read more →

นิทานอีสป เรื่อง ห่านออกไข่เป็นทอง

July 17, 2012 nithan No comments

นิทานอีสป เรื่อง ห่านออกไข่เป็นทอง เช้าวันหนึ่งเมื่อชาวนาเดินเข้าไปในเล้าเห็นห่านที่เลี้ยงไว้ตัวหนึ่งออกเป็นทองคำก็รู้สึกดีใจและตื่นเต้นรีบนำไข่ไปให้ภรรยาดู เมื่อ ทั้งสองนำไข่ทองคำไปขายก็ได้เงินมาจำนวนหนึ่งเพียงพอที่จะใช้จ่ายในครอบครัวและซื้อสิ่งของที่ต้องการ วันต่อมาแม่ห่านตัว เดิมก็ออกไข่เป็นทองคำอีก สองสามีภรรยาต่างดีอกดีใจที่มีห่านวิเศษไว้ในครอบครองทุกเช้าจึงเก็บไข่ห่านทองคำไปขายจนมี ฐานะร่ำรวยขึ้น “เราจะมัวเก็บไข่ห่านทองคำไปขายวันละฟองอยู่ทำไม สู้จับห่านมาฆ่านำทองทั้งหมดที่มีอยู่ในท้องของมันไปขายทีเดียวไม่ดีกว่า หรือ” เมื่อปรึกษากับภรรยาของตนและมีความเห็นตรงกัน ชาวนาจงนำห่านมาฆ่า แต่เมื่อผ่านออกดูปรากฏว่าภายในท้องห่านมีแต่ คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “โลภมากมักลาภหาย”   Read more →

นิทานอีสป เรื่อง วัวกับคนฆ่าวัว

July 17, 2012 nithan No comments

นิทานอีสป เรื่อง วัวกับคนฆ่าวัว ครั้งหนึ่งบรรดาวัวทั้งหลายได้มาประชุมกันด้วยความแค้นใจเนื่องจากพวกตนถูกมนุษย์นำมาใช้งานอย่างหนักและบางตัวก็ถูกนำไป ฆ่าเป็นอาหาร ต่างลงความเห็นว่าหากช่วยกันฆ่ามนุษย์ให้หมดไปจากโลก วัวและสัตว์ทั้งหลายก็จะอยู่กันอย่างปลอดภัย เมื่อมี ความเห็นเป็นที่ตกลงดังนี้จึงต่างเตรียมลับเขาของตนให้แหลมคม แต่ยังมีวัวชราตัวหนึ่งทำงานลากไถรับใช้มนุษย์มาเป็นเวลานาน ได้กล่าวเตือนสติขึ้นว่า “พวกเจ้าคงถูกมนุษย์ฆ่าตายหมดก่อนที่ทำการได้สำเร็จ และนอกจากมนุษย์แล้วสัตว์ร้ายอื่นๆ ก็ยังต้องการ ที่จะกินเนื้อของเจ้า เจ้าจะทำงานรับใช้มนุษย์ต่อไปหรือไม่ก็ตามแต่ใจของเจ้าเถอะ คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “ควรอดทนต่อความทุกข์ยากที่มีอยู่ดีกว่าดิ้นรนไปหาความทุกข์อื่นที่อาจจะร้ายแรงยิ่งกว่า” Read more →

นิทานอีสป เรื่อง กระต่ายกับเพื่อน

July 17, 2012 nithan 1 comment

นิทานอีสป เรื่อง กระต่ายกับเพื่อน กระต่ายตัวหนึ่งภาคภูมิใจนักหนาที่สัตว์ทุกตัวในป่าต่างก็เป็นเพื่อนรักของมันทั้งสิ้น วันหนึ่งเมื่อได้ยินเสียงหมาป่าดังมาจากชายทุ่ง กระต่ายจึงไปหาม้าเพื่อขอให้ม้าพามันขี่หลังหนีจากอันตราย “วันนี้ข้าไม่ว่างจริงๆเพื่อนเอ๋ย” ปฏิเสธ “เจ้าลองไปขอความช่วย เหลือจากเจ้าวัวดูเถอะ” กระต่ายขอให้วัวช่วยไล่ขวิดขับไล่พวกหมาป่า แต่วัวก็อ้างว่าติดธุระสำคัญ เพราะนางวัวสาวนัดให้มันไป พบ “ลองไปหาเจ้าแพะดูซิ มันคงช่วยพาเจ้าหนีได้แน่” วัวแนะนำ “แต่ขนของข้าแข็งและหยาบ อาจจะตำก้นของเจ้าให้ได้รับบาด เจ็บ” แพะบ่ายเบี่ยง “ไปขอให้เจ้าแกะช่วยดีกว่า เพราะขนของมันทั้งยาวและนิ่ม” “ข้าก็อยากจะช่วยเจ้าเหมือนกัน” แกะพูดเอาใจ “แต่เจ้าก็รู้นี่ว่าหมาป่ามันก็ชอบกินแกะเช่นเดียวกับกระต่ายน่ะแหละ เอาไว้ขอความช่วยเหลืออย่างอื่นดีกว่านะ” ขณะนั้นหมาป่าฝูง ใหญ่ได้วิ่งพ้นชายเข้าใกล้มากแล้ว กระต่ายจึงตัดสินแผ่นหนีด้วยขาของตน และโชคดีที่หนีพ้นอันตรายไปได้อย่างหวุดหวิดนิทาน เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ถึงแม้จะมีเพื่อนมากมาย แต่การทำสิ่งใดก็ตามควรหวังพึ่งตนดีที่สุด คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “ถึงแม้จะมีเพื่อนมากมาย แต่การทำสิ่งใดก็ตามควรหวังพึ่งตนดีทีสุด” Read more →

Scroll to Top