นิทานอีสป

นิทานอีสป เรื่อง แอนโดรคลีสกับสิงโต

July 17, 2012 nithan No comments

นิทานอีสป เรื่อง แอนโดรคลีสกับสิงโต แอนโดรคลีสเป็นทาสที่หลบหนีออกจากที่คุมขัง เมื่อเขาหลบซ่อนตัวอยู่ในป่า วันหนึ่งได้พบกับสิงโตตัวหนึ่งนอนร้องครวญคราง เหมือนกับได้รับอันตราย ตอนแรกแอนโดรคลีสตกใจจะวิ่งหนี แต่เมื่อสังเกตเห็นว่าสิงโตไม่มีท่าทีจะวิ่งไล่กวดตาม แอนโดรคลีส จึงเข้าไปดูใกล้ๆ และพบว่าสิงโตโดนหนามตำที่เท้าแผนกลัดหนองบวมเป่ง เขาได้ช่วยดึงหนามออกและฉีกผ้ามาพันเท้าให้กับมัน สิงโตหายจากความเจ็บปวดจึงเลียมือเลียเท้าของแอนโดรคลีสด้วยความสำนึกในบุญคุณ และพาเขาไปอยู่ที่ถ้ำของตนโดยหา อาหารมาให้เขาเป็นประจำทุกวัน อยู่ต่อมาไม่นานแอนโดรคลีสและสิงโตถูกจับตัวได้ แอนโดรคลีสถูกพิพากษาโทษที่หลบหนีโดย การปล่อยให้เป็นเหยื่อของสิงโตที่กำลังหิวโซ ณ ลานประหาร แอนโดรคลีสถูกปล่อยให้เผชิญหน้ากับสิงโตที่โดนขังเอาไว้ในอด อาหารเป็นเวลาหลายวัน เมื่อพบเหยื่อมันจึงโดดตะครุบเอาไว้ทันทีแต่ปรากฏว่ามันคือสิงโตตัวที่แอนโดรคลีสเคยช่วยชีวิตไว้องค์ จักรพรรดิซึ่งเสด็จมาดูการประหารแปลกใจที่เห็นสิงโตเลียมือ เลียเท้าของแอนโดรคลีสเหมือนกับสุนัขเลียเจ้าของ จึงให้ทหารไป นำตัวแอนโดรคลีสมาสอบถามเมื่อทราบความจริงทั้งหมดแอนโดรคลีสจึงได้รับการอภัยโทษปลดปล่อยให้เป็นอิสระ พร้อมกับ สิงโตยอดกตัญญูก็ได้รับการปล่อยคืนสู่ป่าอันเป็นถิ่นเดิมของมัน คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “ผู้มีความเมตตากรุณา ย่อมได้รับการปกปักรักษาจากผู้เป็นเจ้า”   Read more →

นิทานอีสป เรื่อง มดกับนกเขา

July 17, 2012 nithan No comments

นิทานอีสป เรื่อง มดกับนกเขา มดตัวหนึ่งกระหายน้ำ พยายามไต่ไปกินน้ำที่นำพุแต่พลาดตกและไหลไปตามลำธาร นกเขาตัวหนึ่งเห็นมดตะเกียกตะกายพยายาม ว่ายเข้าฝั่งจึงจิกใบไม้ทิ้งลงไปให้เกาะ เมื่อขึ้นฝั่งได้แล้วมดเห็นนายพรานคนหนึ่งกำลังจะใช้ตาข่ายเหวี่ยงจับนกเขา มดจึงรีบวิ่งเข้า ไปกัดที่เท้า ทำให้นายพรานต้องทิ้งตาข่ายปัดมด ด้วยเหตุนี้นกเขาจึงรู้ตัวบินหนีไปได้ คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “การมีน้ำใจช่วยเหลือผู้อื่นย่อมได้รับความดีตอบแทน”     Read more →

นิทานอีสป เรื่อง ม้ากับลา

July 17, 2012 nithan No comments

นิทานอีสป เรื่อง ม้ากับลา พ่อค้าคนหนึ่งเดินทางค้าขายระหว่างเมืองต่างๆ ได้นำสินค้าที่เตรียมไปจำหน่ายซึ่งมีจำนวนมากให้ลาบรรทุกจนหลังแอ่น ส่วนม้า นั้นพ่อค้าให้เดินตัวเปล่าเพราะต้องการจะถนอมไว้เนื่องจากเกรงจะขายไม่ได้ ราคาหากม้าของตนบอบช้ำจากการเดินทาง ลารู้สึก ว่าการบรรทุกครั้งนี้หนักเกินกำลัง มันพยายามอ้อนวอนม้าผู้เป็นสหายขอให้ช่วยแบ่งเบาสัมภาระ “เพื่อนเอ๋ย..ข้ารู้สึกตาลายแข้งขา สั่นไปหมดแล้ว ช่วยแบ่งสัมภาระไปบรรทุกบ้างเถิด เมื่อพักค่อยยังชั่วกลับมีแรงขึ้นมาสักหน่อย ข้าจะรีบนำของเหล่านั้นมาบรรทุก ตามเดิม หากเพื่อไม่ช่วยคราวนี้ข้าคงต้องขาดใจตายอยู่กลางทางแน่ๆ” ม้าไม่สนใจคำขอร้องของลา มันยังคงเดินอย่างสง่าต่อไป ในขณะที่ลาเริ่มหมดแรงทำท่าจะล้มลง “ข้าไม่ได้สำออยหรอกนะแต่คราวนี้ไม่ไหวจริงๆ เจ้านั้นทั้งสูงใหญ่และแข็งแรงกว่าข้ามาก นัก โปรดอย่างนิ่งดูดายอยู่เลย หากเพื่อไม่เมตตาข้าคงไม่มีโอกาสได้กล่าวคำวิงวอนอีกแล้ว” “หุบปากของเจ้าซะที” ม้าทำทีขัด เคือง มันธุระกงการอะไรของข้าที่จะต้องไปช่วยคนอื่น เจ้ามีหน้าที่บรรทุกก็ก้มหน้าก้มตาทำไปซิ”ลาผู้น่าสงสาร กัดฟันเดินต่อไป ได้อีกไม่กี่ก้าวก็ล้มลงขาดใจตาย พ่อค้าจึงนำสินค้าทั้งหมดให้ม้าบรรทุกแทน และเมื่อเดินทางจนเหน็ดเหนื่อยพ่อค้าก็ขึ้นไปขี่บน หลังอีกด้วย ในเวลานี้ม้าได้แต่สำนึกเสียใจในความเห็นแก่ตัวของมัน แต่ก็สายไปแล้ว คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “การไม่รู้จักเห็นใจช่วยเหลือผู้อื่นในสิ่งที่สมควรเมื่อคราวที่เขาตกทุกข์ได้ยาก ทุกข์นั้นอาจจะมาถึงตัวเราได้เช่นกัน” Read more →

นิทานอีสป เรื่อง กวางป่ากับพุ่มไม้

July 17, 2012 nithan No comments

นิทานอีสป เรื่อง กวางป่ากับพุ่มไม้ กวางป่าตัวหนึ่งหนีการตามล่าของนายพรานเข้าไปหลบซ่อนอยู่ในพุ่มไม้หนาซึ่งกำลังแตกใบอ่อนเขียนครึ้มใช้เป็นที่กำบังได้อย่าง มิดชิด ครั้นเห็นนายพรานเดินผ่านเลยไปกวางคิดว่าปลอดภัยแล้วจึงเล็มกินใบอ่อนของพุ่มไม้นั้นทำให้นายพรานซึ่งเดินย้อนกลับ มาสามารถมองเห็นกวางได้เลยยกหน้าไม้ขึ้นยิ่งขณะที่กวางล้มลงก่อนจะขาดใจได้รำพึงขึ้นว่า “นี่แหละผลแห่งการเนรคุณ ทั้งที่พุ่ม ไม้นี้ช่วยชีวตเราไว้แต่เรากลับคิดทำลาย กัดกินจนไม่อาจให้ความคุ้มครองเราได้ต่อไป” คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “ผู้ใดไร้ซึ่งความกตัญญู ผู้นั้นย่อมนำภัยมาสู่ผู้ให้ความอุปการะและตัวของผู้นั้นเอง”   Read more →

นิทานอีสป เรื่อง จำอวดกับชาวเมือง

July 17, 2012 nithan No comments

นิทานอีสป เรื่อง จำอวดกับชาวเมือง ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เศรษฐีผู้มั่งคั่งแห่งกรุงโรมต้องการให้นักแสดงตลกมาแสดงในงานเฉลิมฉลองที่ตนจัดขึ้น เพื่อให้ชาวเมืองได้ พักผ่อนหย่อนใจ โดยประกาศว่าจะให้รางวัลอย่างงามแก่ผู้ที่แสดงตลกมุขใหม่ๆ ไม่ซ้ำกับคนอื่น นักแสดงตลกจากทั่วทุกสารทิศ เมื่อทราบข่าวจึงเดินทางมาเปิดการแสดงที่กรุงโรมเป็นอันมาก มีนักแสดงตลกผู้หนึ่งอวดอ้างตัวว่าสามารถแสดงมุขตลกได้ไม่ เหมือนใคร ดังนั้นเมื่อถึงคิวที่เขาทำการแสดงจึงมีประชาชนเข้ามารอชมกันอย่างเนืองแน่ ครั้นถึงเวลาแสดง นักแสดงตลกผู้อวด อ้างตัวได้ออกมาหน้าเวทีตามลำพังโดยไม่มีผู้ช่วยหรือลูกทีมเหมือนคนอื่นๆ เขาทำทีเป็นซ่อนลูกหมูไว้ในอกเสื้อ แล้วก้มหน้าทำ เสียงร้องเลียนเสียงของลูกหมูได้เหมือนจริงมากทำให้คนดูรู้สึกสนุกสนาน แต่มีหลายคนสงสัยว่านักแสดงตลกคงจะซ่อนลูกหมูไว้ ในอกเสื้อจึงขอให้ถอดออกพิสูจน์ เมื่อเห็นว่านักแสดงตลกไม่ได้ซุกซ่อนลูกหมูไว้อย่างที่ทุกคนเข้าใจ คนดูจึงปรบมือให้ในความ แก่กล้าสามารถของเขาขณะที่เศรษฐี ผู้มั่งคั่งแห่งกรุงโรมจะมอบรางวัลพิเศษแก่นักแสดงตลก ชาวเมืองผู้หนึ่งซึ่งนั่งดูอยู่ด้วยได้ ผุดลุกขึ้นประกาศว่า “รางวัลพิเศษควรจะเป็นของข้า เพราะข้าสามารถทำเสียงลูกหมูได้เหมือนและแนบเนียนกว่านักแสดงตลกผู้นี้ ถ้าไม่เชื่อขอเชิญทุกคนมาพิสูจน์ในวันรุ่งขึ้น” เมื่อถึงเวลาทำการแสดง นักแสดงตลกกับชาวผู้ท้าทายต่างขึ้นเวทีพร้อมกัน ชาว เมืองต่างตบมือเสียงดังสนั่นเพระมีผู้ชมมากกว่าวันก่อน นักแสดงตลกคนเดิมทำเสียงเลียงเสียงลูกหมูเหมือนครั้งแรก ครั้งถึงคิว ของนักแสดงตลกคนใหม่ เขาทำทีเหมือนซ่อนลูกหมูเอาไว้ในอกเสื้อและแสดงการบิดหูลูกหมูเต็มแรง ได้ยินเสียงลูกหมูร้องสั่นเวที แต่คนดูต่างส่งเสียงโห่หาว่าเขาแสดงได้ไม่เท่านักแสดงตลอกคนแรกพร้อมส่งเสียงขับไล่เขาลงจากเวที“พวกท่านเป็นผู้ชม ประเภทไหนกัน จึงแยกไม่ออกระหว่างของจริงกับของปลอม” นักแสดงตลกคนใหม่แกะกระดุมเสื้อของเขาออก ปรากฏว่าเขาซ่อน ลูกหมูจริงๆเอาไว้ คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “เรามักหลงเชื่อในสิ่งที่หลอกลวงยิ่งกว่าสิ่งที่เป็นจริง”   Read more →

นิทานอีสป เรื่อง ต้นโอ๊กกับต้นอ้อ

July 17, 2012 nithan No comments

นิทานอีสป เรื่อง ต้นโอ๊กกับต้นอ้อ รั้นหนึ่งเมื่อมีลมพายุพัดมา ต้นโอ๊กพยายามยืนต้านกระแสลมอย่างเต็มกำลัง ส่วนต้นอ้อที่ขึ้นอยู่ข้างๆนั้นกลับเอนลู่ไปกับพื้น “เจ้าช่างไม่กล้าหาญเอาซะเลย เพราะเหตุใดจงต้องเกรงกลัวต่อพายุ” ต้นโอ๊กเอ่ยถามต้นอ้อเมื่อลมเริ่มสงบ “เนื่องจากข้าอ่อน แอไม่มีกำลังมากเช่นท่าน” ต้นโอ๊กได้ฟังดังนั้นยิ่งทำให้รู้สึกภาคภูมิใจในตนเอง อยู่ต่อมาไม่นานเกิดลมพายุรุนแรงกว่าครั้งแรก ต้นโอ๊กพยายามยืนต้านขึดขืดไม่ยอมเอนลู่เหมือนต้นอ้อ ในที่สุดก็ถูกพัดจนโค่น แต่ต้นอ้อนั้นเมื่อลมสงบก็สามารถทรงตัวขึ้นไป เหมือนเช่นเดิม คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “ผู้กล้าหาญบ้าบิ่น ย่อมพบกับภัยพิบัติ ผู้รู้จักโอนอ่อนผ่อนปรนตามสถานการณ์ย่อมได้ รับความปลอดภัย”   Read more →

นิทานอีสป เรื่อง ชาวนากับสัตว์เลี้ยง

July 17, 2012 nithan No comments

นิทานอีสป เรื่อง ชาวนากับสัตว์เลี้ยง ชาวนาคนหนึ่งติดพายุหิมะอยู่ในบ้านเป็นเวลาหลายวันจนอาหารที่ตุนไว้หมด จึงจำเป็นต้องนำแกะที่เลี้ยงไว้มาฆ่าเพื่อใช้ประทัง ชีวิตเมื่อเนื้อแกะหมดก็นำแพะที่เลี้ยงไว้มาฆ่ากิน แต่หิมะก็ยังตกหนักทำให้ต้องฆ่าวัวกินด้วยความจำเป็น สุนัขสองตัวที่ชาวนาเลี้ยง เอาไว้เห็นหตุการณ์มาโดยตลอดต่างปรึกษากันว่า “พวกเราเห็นทีจะไม่ปลอดภัยแล้วล่ะเพื่อนเอ๋ย แม้แต่วัวที่เลี้ยงเอาไว้ไถนาและ ใช้แรงงาน เจ้านายยังนำมาฆ่ากิน อีกหน่อยอาจถึงคราวพวกเรา รีบหนีเอาตัวรอดกันดีกว่า คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “เมื่อรู้ว่ากำลังจะมีภัยเกิดขึ้นกับตนควรรีบหลีกเลี่ยงหรือหลบหนี ก่อนที่จะสายเกินไป” Read more →

นิทานอีสป เรื่อง โหรคนหนึ่ง

July 17, 2012 nithan No comments

นิทานอีสป เรื่อง โหรคนหนึ่ง โหรคนหนึ่งหมกมุ่นในเรื่องการดูดวงดาวจนไม่เป็นอันทำอะไรวันๆเอาแต่ศึกษาความเป็นไปของดวงดาวบนท้องฟ้า จนรู้ว่าดาว ดวงใดโคจรไปทางไหน ค่ำวันหนึ่งขณะที่โหรเดินแหงนหน้ามองดูดาวไปตามถนนนอกเมือง จนเผลอพลัดตกไปในบ่อข้างทาง เนื่องจากได้รับบาดเจ็บ จึงไม่สามารถปีนขึ้นมาได้เองต้องนอนร้องครวญครางอยู่ตามลำพัง จนมีผู้มาพบและให้ความช่วยเหลือ พร้อมสอบถามถึงเรื่องราวความเป็นมา “เออหนอพ่อโหรผู้รอบรู้” ผู้ให้ความช่วยเหลือรำพึงออกมาดัง” “ท่านศึกษาจนรู้ว่าดวงดาว ไหนบนท้องฟ้าโคจรไปทางใด แต่ตัวเองจะเดินตกบ่อหารู้ไม่” คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “ผู้ที่ลุ่มหลงมัวเมา แต่สิ่งใดสิ่งหนึ่ง ย่อมพลาดพลั้งในสิ่งอื่นๆ”   Read more →

นิทานอีสป เรื่อง นกนางนวลกับเหยี่ยวนกเขา

July 17, 2012 nithan No comments

นิทานอีสป เรื่อง นกนางนวลกับเหยี่ยวนกเขา นกนางนวลตัวหนึ่งโฉบได้ปลาทะเลตัวเขื่อง มันรีบขยอกกลืนลงไปทั้งตัว ปลาเกิดติดค้างอยู่ที่ลำคอทำให้ได้รับความลำบากทุกข์ ทรมาน ในที่สุดก็หมดแรงบิน ตกลงไปนอนหายใจพะงาบๆอยู่บนดาดฟ้าเรือ “สมน้ำหน้าเจ้าแล้วล่ะ” เหยี่ยวนกเขาตัวหนึ่งบินผ่าน มาเห็นจึงกล่าววาจาซ้ำเติม “ คราวหลังจะทำอะไรควรระมัดระวังให้มากกว่านี้” คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “ผู้ประมาทย่อมได้รับความเดือดร้อนทุกข์ยากเป็นสิ่งตอบแทน”   Read more →

นิทานอีสป เรื่อง ลูกแกะหลงฝูงกับหมาป่า

July 17, 2012 nithan No comments

นิทานอีสป เรื่อง ลูกแกะหลงฝูงกับหมาป่า ลูกแกะตัวหนึ่งหลงฝูงวิ่งเตลิดไปพบกับหมาป่า ขณะกำลังจะถูกจับกินลูกแกะเห็นจวนตัวไม่มีทางหนีพ้นจึงแข็งใจยืนเผชิญหน้า พร้อมออกอุบายว่า “ไหนๆข้าก็จะต้องกลายเป็นอาหารของท่านอย่างไม่มีทางหลีกเลี่ยงได้แล้ว ก่อนตายข้าอยากฟังเสียงปี่และ เต้นรำเป็นครั้งสุดท้ายขอท่านช่วยอนุเคราะห์ด้วยเถิด” หมาป่านึกสนุกจึงเป่าปี่ด้วยทำนองเร้าใจ หมาเฝ้าฝูงแกะตัวหนึ่งวิ่งมาตาม เสียง ครั้นเห็นลูกแกะกำลังตกอยู่ในอันตรายจึงเห่าเรียกพรรคพวกของมัน ด้วยเหตุนี้หมาป่าต้องรีบทิ้งปี่วิ่งหนีไปด้วยความเสียดาย คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “เมื่อพบลาภหรือมีโอกาสได้แสดงความสามารถ หากมัวหลงระเริงมัวแต่เห็นแก่ความสนุกสนานลาภและโอกาสนั้นก็จะหลุดลอยไปอย่างน่าเสียดาย”     Read more →

Scroll to Top