นิทานอีสป

นิทานอีสป เรื่อง เต่ากับเป็ดป่า

July 17, 2012 nithan No comments

นิทานอีสป เรื่อง เต่ากับเป็ดป่า เต่าตัวหนึ่งคิดว่าหากมันสามารถเหาะขึ้นไปบนท้องฟ้าได้ คงจะมองเห็นโลกเบื้องล่างสวยงามแปลกตากว่าที่เคยเห็นอยู่ในปัจจุบัน และสัตว์ต่างๆก็จะต้องพากันนับถือยกย่องตน ด้วยเหตุนี้มันได้พยายามผูกไมตรีกับเป็ดป่าสองตัว เมื่อสนิทสนมกันดีแล้วจึงบอก ความประสงค์ของตนโดยขอร้องให้เป็ดป่าทั้งสองคาบกิ่งไม้ไว้ตัวละด้าน ส่วนเต่าจะคาบตรงกลางไม้ เมื่อเป็ดป่าทั้งสองคาบกิ่งไม้ บินขึ้นสู่ท้องฟ้า เต่าก็จะถูกพาบินขึ้นไปด้วย เป็ดป่าทั้งสองเห็นแก่ความเป็นเพื่อนจึงตกลงทำตามคำขอร้องของเต่า “ดูนั่นซิพวก เรา เต่าเห่าได้” บรรดาสัตว์ต่างๆเมื่อเห็นเหตุการ์ต่างส่งเสียงร้องบอกต่อๆกันด้วยความตื่นเต้น เต่ารู้สึกภาคภูมิใจอยากคุยอวด เพื่อนๆจึงอ้าปากจะพูด แต่ทันใดนั้นร่างของมันก็ร่วงหล่นลงกระแทกโขดหินแหลวเหลวอยู่บนพื้นดินนั่นเอง คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “คนโง่แม้จะประสบความสำเร็จแต่ในไม่ช้าก็หนีไม่พ้นความวิบัติ Read more →

นิทานอีสป เรื่อง หนูกับหอยมุข

July 17, 2012 nithan No comments

นิทานอีสป เรื่อง หนูกับหอยมุข หนูโง่ตัวหนึ่งมีความคิดว่ามันควรจะออกท่องเที่ยวไปในโลกกว้างเพื่อหาประสบการณ์ชีวิต ตอนแรกอยากชวนหนูตัวอื่นๆไปด้วยแต่ เกรงว่าจะเป็นภาระยุ่งยากจึงตัดสินใจที่จะเดินทางตามลำพัง หลังจากกล่าวคำอำลาท้องทุ่งอันเป็นถิ่นเกิดแล้ว มันได้เริ่มออกเดิน ทางในเช้าวันรุ่งขึ้นไม่นานนักก็พบกับจอมปลวกขนาดใหญ่ตั้งอยู่กลางท้องทุ่ง “โอ…ภูเขา มันคือภูเขานั่นเอง” หนูอุทานอย่างตื่นเต้น “เชื่อเถิดว่ายกเว้นข้าแล้ว ยังไม่มีหนูตัวใดได้เห็นภูเขาจริงๆ นอกจากได้ยิน คำบอกเล่าเท่านั้น” หนูผู้โง่เขลาเดินต่อไปได้ไม่นานก็พบกับบึงน้ำกว้างใหญ่ “ทะเล โอ…นี่นะหรือท้องทะเลอันน่ารื่นรมย์ พนันได้ เลยว่ายกเว้นข้าแล้ว ยังไม่มีหนูตัวใดเดินทางมาถึงทะเล นอกจากได้ยินคำบอกเล่าเท่านั้น” เดินเลาะชายฝั่งไปอีกไม่ไกล หนูผู้โง่เขลาก็มาถึงชายทะเล “มหาสมุทร โอ…คือมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ไพศาล รับรองได้เลยว่า ยกเว้นข้าแล้ว ยังไม่มีหนูตัวใดเดินทางมาถึงมหาสมุทร นอกจากได้ยินคำบอกเล่าเท่านั้น” ขณะเดินอยู่บนชายหาด หนูผู้โง่เขลาเห็นหอยมุกจำนวนมากอ้าเปลือกออกนอนตากแดดอยู่ “ในนั้นต้องมีอาหารรสเลิศ นอกจาก ข้าแล้วคงไม่มีหนูตัวใดเคยได้กินแน่” หนูผู้โง่เขลาวิ่งมาหยุดยืนชะเง้อคอเข้าไปในเปลือกหอย หอยมุกหุบเปลือกลง งับเอาหนูเข้า ไปขังไว้ภายใน   คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “คนโง่เขลามักเข้าใจว่าตนเองฉลาด แต่กลับไม่รู้ตัวแม้ว่ากำลังอยู่ในอันตราย”   Read more →

นิทานอีสป เรื่อง นายพรานผู้ขมังธนูกับราชสีห์

July 17, 2012 nithan No comments

นิทานอีสป เรื่อง นายพรานผู้ขมังธนูกับราชสีห์ กาลครั้นหนึ่งในป่าอันเป็นที่อยู่ของ บรรดาสรรสัตว์ ได้มีพรานป่าผู้ขมังธนูคนหนึ่งเข้ามาล่าสัตว์ ทำให้สัตว์ทั้งหลายพากันเตลิดหนี ด้วยความตกใจกลัว ยกเว้นพญาราชสีห์ผู้เป็นเจ้าป่าเพียงตัวเดียวเท่านั้นที่ใจกล้าไม่ยอมหนีทำ ท่าจะกระโจนเข้าต่อสู้กับนายพราน “ช้าก่อน” นายพรานร้องห้าม “ข้าจะส่งทูตไปเจรจากับเจ้า” นายพรานยิงลูกศรไปถูกชายโครงของราชสีห์ผู้เป็นเจ้าป่ารู้สึกเจ็บปวด ส่งเสียง ร้องโหยหวนแล้ววิ่งเตลิดเข้าไปในดงไม้ทึบ เมื่อหมาจิ้งจอกตัวหนึ่งเห็นเจ้าป่าวิ่งเตลิดหนีมาจึงรีบเข้าไปสอบถาม “ข้าเห็น ท่านกำลังจะต่อสู้กับนายพรานไม่ใช่หรือ แล้วเหตุไฉนจึงหนีมา ทำไมไม่ขับไล่ศัตรูของพวกเราออกไปจากป่า” เจ้าอย่ามายุซะให้ยกเลย” ราชสีห์ตอบด้วยความครั่นคร้าม “แต่ทูตของมันยังทำให้ข้าต้องเจ็บปวดถึงเพียงนี้ แล้วผู้เป็นเจ้านาย ของทูตจะมีฤทธิ์ขนาดไหน” คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “ผู้โง่เขลาย่อมไม่สามารถพิจารณาแยกแยะได้ว่าสิ่งใดคือเรื่องจริงและสิ่งใดคือกลลวง”   Read more →

นิทานอีสป เรื่อง ลากับไก่และราชสีห์

July 17, 2012 nithan No comments

นิทานอีสป เรื่อง ลากับไก่และราชสีห์ ลากับไก่อาศัยอยู่ที่ไร่แห่งหนึ่ง ขณะกำลังหาอาหารกินกันอย่างเพลิดเพลิน บังเอิญราชสีห์ตัวหนึ่งเดินผ่านมาและคิดจะจับลากิน เป็นอาหารจึงย่องเข้าไปด้านหลัง ไก่รีบส่งเสียงขันบอกให้ลารู้ตัว ราสีห์ตกใจเสียงไก่ขันจึงหันหลังวิ่งหนีไป ลาเข้าใจว่าแม้ราชสีห์ ผู้เป็นเจ้าป่ายังเกรงกลัวตนมันเลยไล่กวดตามไปอย่งคึกคะนอง ราสีห์จึงหันหลังกับมากระโดดเข้าขย้ำคอลาแล้วลากหายเข้าป่าไป คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “ผู้โง่เขลามักหลงทะนงตนเมื่อมีชัยเหนือศัตรู ครั้นหลงกลติดกับดักจึงสำนึกตัวได้แต่ก็สายเกินไปเสียแล้ว”   Read more →

นิทานอีสป เรื่อง ลากับจักจั่น

July 17, 2012 nithan No comments

นิทานอีสป เรื่อง ลากับจักจั่น ลาตัวหนึ่ง ได้ยินจักจั่นร้องเสียงไพเราะจับใจ จึงคิดอยากจะเสียงดีอย่างนั้นบ้าง มันพยายามตีสนิทและสอบถามว่าจักจั่นกินอะไรจึงเสียงดี “พวก เรากินน้ำ ค้างยังไงล่ะ” จักจั่นบอกกับลานับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาลาก็ไม่ยอมกินอาหารอื่นๆ นอกจากคอยเลียแต่น้ำค้างบนยอดหญ้าเท่านั้น ร่าง กายจึงผ่ายผอมและในที่สุดก็หิวจนเป็นลมตาย คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “สิ่งที่มีคุณประโยชน์สำหรับคนหนึ่ง อาจเป็นโทษสำหรับอีกคนหนึ่ง ผู้มีสติปัญญาควรรู้จักการเลือกสรรแยกยะ”   Read more →

นิทานอีสป เรื่อง แมวกับหนู

July 17, 2012 nithan No comments

นิทานอีสป เรื่อง แมวกับหนู แมวชราตัวหนึ่งไร้เรี่ยวแรงที่จะนับหนู มันพยายามหาอุบายล่อให้หนูเข้ามาใกล้ๆจะได้จับกินโดยง่าย ด้วยการเก็บอุ้งเล็บที่เท้าทั้งสี่ เอาไว้อย่างมิดชิด นอนแนบตัวอยู่กับพื้นเหมือนกับซากกระต่ายที่ตายแล้ว “มาดูกระต่ายตัวนี้ซิ” หนูตัวหนึ่งแกล้งกล่าวกับเพื่อนๆของมันด้วยเสียงอันดัง “ทายได้เลยว่าเมื่อเราเข้าไปใกล้ มันจะไม่ยอมนอน เฉยเหมือนที่กำลังเป็นอยู่ในเวลานี้” คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “ผู้มีสติปัญญาและความรอบคอบย่อมไม่หลงในอุบายของศัตรู”   Read more →

นิทานอีสป เรื่อง หมาจิ้งจอก หมาป่าและม้า

July 17, 2012 nithan No comments

นิทานอีสป เรื่อง หมาจิ้งจอก หมาป่าและม้า หมาจิ้งจอกตัวหนึ่งอายุยังน้อย แม้จะมีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว แต่เนื่องจากมีประสบการณ์ไม่มากนัก   เมื่อได้พบม้าเป็น ครั้งแรกมันจึงไม่รู้จัก   “ข้าพบสัตว์อะไรก็ไม่รู้ ตัวมันสูงใหญ่สง่างามแต่กินหญ้าเป็นอาหาร” หมาจิ้งจอกวิ่งมาบอก กับหมาป่า เพื่อนของมันซึ่งอยู่ในวัยไล่ๆกัน  “รูปร่างหน้าตามันเป็นอย่างไรล่ะ” หมาป่าซัก “บอกไม่ถูกหรอก เจ้าตามข้าไปดูเอาเองดีกว่า”  เมื่อหมาจิ้งจอกพาเพื่อนของมันมาพบกับม้า ตอนแรกม้าตกใจจะวิ่งหนี แต่เมื่อได้ ยินเสียงเรียกจึงหยุดยืนรั้งรออยู่เพื่อดูท่าที  “ท่านมีชื่อเรียกเผ่าพันธุ์ว่าอย่างไร” หมาจิ้งจอกเอ่ยถาม “ช่วยบอกให้เรารู้หน่อย เถอะ”  ม้าแสยะยิ้มเพราะเมื่อได้ยินคำถามก็รู้ว่าทั้งสองยังไม่ค่อยเดียงสานัก “ชื่อของข้าน่ะรึ มาดูใกล้ๆเท้านี่ซิ ช่างทำเกือกม้าได้ สลักชื่อของข้าไว้ตรงนี้ไง”   เมื่อเห็นม้ายกเท้าขึ้น หมาจิ้งจอกเกรงอันตรายจึงหันไปกล่าวกับหมาป่าผู้เป็นสหายว่า “ฉันยังไม่ได้ เข้าโรงเรียนเลย เธออ่านหนังสือเก่งไม่ใช่หรือ ลองเข้าไปอ่านหน่อยซิ”  “อ้อ ได้เลย ฉันนะสอบได้ที่ 1 เป็นประจำเชียวน่ะ” หมา ป่ากล่าวอย่างภาคภูมิ เดินยืดไหล่ชูคอเข้าไปอย่างสง่างาม แต่ทันใดนั้นมันก็ถูกม้าใช้เท้าถีบเข้าใส่อย่างแรงแล้ววิ่งหนีไป “เพื่อนเอ๋ย หมาจิ้งจอกเข้ามาดูอาการหมาป่าผู้โชคร้าย “คราวหลังก็ระมัดระวังตัวให้มากกว่านี้หน่อยนะ” คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “คนฉลาดอาจยอมทำตัวเป็น ผู้โง่เขลาในบางสถานการณ์ แต่คนโง่มักอวดตัวว่าฉลาดทุกเวลา”   Read more →

นิทานอีสป เรื่อง คนเรือแตกกับกวี

July 17, 2012 nithan 1 comment

นิทานอีสป เรื่อง คนเรือแตกกับกวี ซีโมนิดเป็นกวีผู้มีชื่อเสียงของนครเอเธนส์ ครั้นหนึ่งเขาได้ร่วมคณะกับผู้ที่เดินทางไปยังนครแห่งหนึ่งในทวีเอเซียเพื่อชมความ รุ่งเรือง ซีโมนิดได้แต่งบกกวีสดุดีวีรชนของนครแห่งนั้นจนเป็นที่โปรดปรานของเจ้านครจึงได้รับรางวัลทรัพย์สินเงินทองเป็นอัน มากอยู่ต่อมาไม่นานซีโมนิดเกิดคิดถึงบ้านที่เกาะซีออส ซึ่งอยู่ในประเทศกรีก เขาได้รวบรวมทรัพย์สมบัติเท่าที่มีอยู่แล้วโดยสาร เรือเดินทะเลมุ่งหน้าสู่บ้านเกิด แต่ระหว่างทางขณะเรือแล่นอยู่ใกล้ฝั่งทะเลเมืองคลาซอมมีนา ได้เกิดพายุอย่างรุนแรงจนเรือ ซึ่งมี สภาพเก่าไม่อาจทนแรงกระแทกของคลื่นขนาดใหญ่ได้ทำท่าจะอับปาง ผู้โดยสารคนอื่นๆต่างเตรียมเก็บทรัพย์สินของตน ยกเว้น แต่ซีโมนิดเพียงคนเดียวเท่านั้น “ท่านจะปล่อยให้ทรัพย์สินเงินทองจมน้ำไปพร้อมกับเรืออย่างนั้นหรือ” ผู้โดยสารคนหนึ่งเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ “ใช่…” ซีโมนิดพยักหน้า “เพราะขืนนำไปด้วยก็จะเป็นภาระ ทรัพย์สินอันมีค่าที่สุดของข้าพเจ้ามีอยู่ในตัวแล้ว ตอนนี้ขอเพียงหา แผ่นไม้ให้ได้สักแผ่นเพื่อพยุงตัวว่ายเข้าฝั่งให้ได้เท่านั้น” เมื่อเรื่องแตก ผู้โดยสารหลายคนจมน้ำตายเพราะไม่ยอมทิ้งสมบัติ ส่วนผู้ที่เข้าถึงฝั่งได้ก็ถูกพวกโจรแย่งชิงทรัพย์สินไปหมดสิ้น เมื่อชาวเมืองคลาซอมมีนามาให้ความช่วยเหลือผู้รอดชีวิตและรู้ว่าซีโมนิดคือกวีเอกของกรุงเอเธนส์ ซึ่งพวกเขาเคยอ่านและชื่น ชมในผลงาน ต่างก็ให้การต้อนรับและจัดหาบ้านพักให้เป็นอย่างดี ในขณะที่ผู้โดยสารคนอื่นๆต้องอดอยากหิวโหย ได้แต่ขออาหาร ชาวบ้านกินเพื่อประทังชีวิตไปวันๆ เท่านั้น คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “สมบัติ ภายในคือวิชาความรู้ความสามารถ ย่อมมีค่ามากกว่าทรัพย์สินเงินทอง ซึ่งเป็นสมบัติภายนอก เพราะเราสามารถนำติดตัวไปทุกหนทุกแห่งและไม่มีใครแย่งชิง” Read more →

นิทานอีสป เรื่อง ราชสีห์กับที่ปรึกษาทั้งสาม

July 17, 2012 nithan No comments

นิทานอีสป เรื่อง ราชสีห์กับที่ปรึกษาทั้งสาม ราชสีห์ตัวหนึ่งอยากรู้ว่าลมหายใจของตนมีกลิ่นอย่างไร วันหนึ่งจึงเรียกที่ปรึกษาทั้งสามของตนอันได้แก่ แกะ หมาป่า และหมา จิ้งจอกให้มาช่วยพิสูจน์ สัตว์ทั้งสามจำต้องตอบคำถามด้วยความเกรงกลัวในอำนาจของเจ้าป่า “ลมหายใจของท่านมีกลิ่นเหม็นรุนแรงมาก” แกะตอบตามความเป็นจริง “เจ้าบังอาจพูดโกหก แสดงวาจาสามหาวใส่ข้า สมควรต้องถูกลงโทษ” ราชสีห์ใช้อุ้งเท้าตะปบใส่แกะจนมันถึงแก่ความตาย แล้ว หันมาถามหมาป่า “แล้วเจ้าล่ะว่ายังไง” หมาป่าเห็นชะตากรรมของแกะจึงรีบตอบเสียงละล่ำละลัก “ท่านเจ้าป่า ลมหายใจของท่าน มีกลิ่นหอมยิ่งนัก” “เจ้าบังอาจพูดจาประจบสอพลอตลบตะแลง สมควรต้องถูกลงโทษ” เมื่อสิงโตสังหารหมาป่าแล้วจึงหันมาถามหมาจิ้งจอกบ้าง “ไหนเจ้าลองบอกซิ ว่าลมหายใจของข้ามีกลิ่นอย่างไร “ขอโทษทีท่านเจ้าป่า วันนี้บังเอิญข้าเป็นหวัด จมูกใช้ดมกลิ่นอะไรไม่ได้เลย” คำตอบ อย่างชาญฉลาด ทำให้หมาจิ้งจอกรอดตัวไปได้อย่างหวุดหวิด คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “ผู้มีไหวพริบสติปัญญาย่อมมีหนทางเอาตัวรอดได้ แม้ตกอยู่ในสถานการณ์ที่อันตรายล่อแหลมต่อชีวิต”   Read more →

นิทานอีสป เรื่อง หญิงชรากับโถเหล้าองุ่น

July 17, 2012 nithan No comments

นิทานอีสป เรื่อง หญิงชรากับโถเหล้าองุ่น หญิงชราคนหนึ่งเดินมาพบโถเหล้าองุ่นที่วางเปล่าโถหนึ่งถูกทิ้งวางอยู่ข้างถนนกลิ่นเหล้าองุ่นที่ยังหลงเหลือติดอยู่เล็กน้อยโชย กระทบเข้าจมูก หญิงชราจึงเดินเข้าไปหยิบโถเหล้าองุ่นขึ้นสูดดมอย่างเต็มกำลังพร้อมหายใจเข้าปอดด้วยความสดชื่น“เออ หนอ..”หญิงชรารำพังกับตนเอง“แม่แต่โถเปล่ายังให้ความหอมถึงเพียงนี้ถ้ามีเหล้าองุ่นบรรจุอยู่จะหอมหวานสักเพียงใดนิทานเรื่อง นี้สอนให้รู้ว่าผู้ที่สร้างคุณงามความดีเอาไว้แม้จากโลกนี้ไปแล้วก็ยังมีคุณค่าที่ใครๆต่างระลึกถึงเหมือนดังเหล้าองุ่นที่ทิ้งกลิ่นอัน หอมหวานไว้ในโถ คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “ผู้ที่สร้างคุณงามความดีเอาไว้แม้จากโลกนี้ไปแล้วก็ยังมีคุณค่าที่ใครๆต่างระลึกถึงเหมือนดังเหล้าองุ่นที่ทิ้งกลิ่นอันหอมหวานไว้ในโถ”   Read more →

Scroll to Top